شاخص‌هاي ديني پيشرفت و عدم پيشرفت جمهوري اسلامي ايران بعد از انقلاب

Religious indicators of progress and non-progress of the Islamic Republic of Iran after the revolution

پيشرفت ريشه در كمال طلبي انسان دارد كه هدف نهايي هر كشوري رسيدن به آن است. غرب تنها به پيشرفت در بعد مادي توجه دارد در حالي كه تعريف اسلام از پيشرفت، جامع بعد مادي و معنوي است. بعد از پيروزي انقلاب تلاش مردم و مسئولان به پياده‌سازي شاخص‌هاي پيشرفت بر مبناي اسلام متمركز شد. هدف اين پژوهش تعيين شاخص‌هاي ديني پيشرفت و عدم پيشرفت بعد از انقلاب در سه حوزه اقتصادي، سياسي اجتماعي و علمي فرهنگي بود. با بررسي كتب و مقالات مرتبط مهمترين شاخص‌هاي ديني پيشرفت، كاهش فقر و فاصله طبقاتي و رفاه نسبي،‌ افزايش مشاركت سياسي، دستيابي به استقلال و آزادي، رشد علم و فناوري و رشد فرهنگ ديني شناخته شد. شاخص‌هاي ديني عدم پيشرفت نيز شامل سرمايه‌سالاري، سيستم بانكداري ناسالم، فساد مالي، گراني و تورم، اجراي محدود شايسته سالاري، رشد پايين عدالت اجتماعي، سلطه مباني غربي بر علوم انساني، گسترش استحاله ‌فرهنگي و رشد مصرف‌گرايي و تجمل گرايي بود. بدون شك براي رسيدن به پيشرفت كامل در تمامي عرصه‌ها بايد تلاش بيشتري از سوي مردم و مسئولان صورت گيرد.