درك هنر جديد از گذرگاه زندگي اشياء؛ زندگي‌نامه‌ي سنگ‌هاي خيابان وليعصردر بستر هنر جديد

Understanding the New Art from the passage of the life of objects; Biography of Valiasr street stones in of New Art context

هنر جديد به واسطه‌ي تغيير در سازوكار رابطه‌ي ميان نهادها و هنر پديد آمده و توجه به مسائل اناني و اجتماعي را در ذات خود دارد. همچنين متاثر از پيشرفت تكنولوژي بوده، تا جايي كه مسير زندگي يك اثر هنري را تغيير مي‌دهد. پژوهش حاضر در نظر دارد تا با استفاده از روش تحقيق شئ زندگي‌نامه، كه يكي از روش‌هاي متاخر در علوم انساني، به خصوص مردم‌نگاري است، با اتكا به تحليل كيفي و شيوه مطالعه‌ي كتابخانه‌اي، مشخص كند كه زيست آثار هنر جديد چگونه است؟ رابطه‌ي مخاطب، نهادها و خود هنرمند با اين آثار چيست؟ و خاستگاه فرمي و محتوايي آنها به چه صورت است؟ براي رسيدن به پاسخ اين سوالات، به مطالعه‌ي موردي مجموعه آثار احمد نادعليان در خيابان وليعصر تهران پرداخته شد و زندگي اين مجموعه، به مثابه‌ي ابژه‌ي هنر جديد مورد مطالعه قرار گرفت. با بررسي زندگي‌نامه‌ي شئ، چنين نتيجه شد كه آبشخور هنر جديد، دو خاستگاه اصلي است؛ نخست كهن‌الگوها كه به فراخور فرهنگ هنرمند متفاوت است و مورد ديگر، مسائل اجتماعي و سياسي است كه در هنر جديد به آن توجه مي‌شود. همچنين از مطالعه‌ي موردي انجام شده، نتيجه شد كه هنرمند به‌واسطه‌ي جريانات اجتماعي با اثر هنري در تعامل است و در طول زيست اثر ممكن است تغييراتي را در آن ايجاد نمايد. از سويي مخاطب نيز به دليل محل ارائه‌ي اين آثار كه در مكان‌هاي سنتي ارائه هنر، يعني موزه‌ها و گالري‌ها نيست، نوع جديدي از ارتباط با اثر هنري را تجربه مي‌كند. نتيجه‌ي ديگر اينكه شئ هنري جديد در كالبد كلاسيك خود اگرچه ممكن است ميرا باشد، اما به واسطه‌ي تكنولوژي، به تناسخ رسيده و در كالبد جديدش در شبكه‌هاي اجتماعي و ذيل هشتگ‌ها زندگي جديدي را تجربه مي‌كند. همچنين گاهي كالبد قبلي مي‌تواند در ميان ديوار موزه‌ها و گالري‌ها به عنوان يك شئ مقدس نگهداري شود كه البته ديگر از معناي پيشيني‌اش تهي شده است.