مدل پوياشناسي توليد ذرت دانه‌اي در كشور با در نظر گرفتن عوامل پايداري

هدف اصلي اين پژوهش مدلسازي عوامل موثر بر توليد ذرت و ارائه راهكاري براي افزايش توليد ذرت در برنامه هفتم توسعه كشور است. پويايي‌شناسي براي نيل بدين هدف با توجه به قابليت در نظر گرفتن عوامل مختلف در اين مقاله استفاده شده است. به منظور حصول اهداف اين پژوهش ابتدا مقالات مرتبط به عوامل موثر بر توليدات محصولات كشاورزي و به طور خاص محصول ذرت دانه‌اي از ادبيات مرور گرديده است. در اين پژوهش مهم‌ترين عوامل موثر بر توليد ذرت شامل سطح مكانيزانسيون، مصرف كود حيواني، مصرف كود شيميايي، بارش و مصرف سموم شناسايي شدند. در نهايت سه بازيگر اصلي اين حوزه يعني دولت به عنوان سياست‌گذار، كشاورز به عنوان توليد كننده و مرغداران به عنوان ذينفعان اصلي در اين مدل در نظر گرفته شده‌‌اند. سپس با شناسايي مكانيزم‌هاي علي و معلولي مدل، مدل حالت و جريان با نرم افزار ونسيم رسم گرديد. در نهايت پس از اعتبارسنجي مدل، چهار سياست مختلف با تغيير درصد مكانيزاسيون، تغيير درصد كود شيميايي و تغييرات قيمت ارز در نظر گرفته شده است. كه در نهايت بيشترين وابستگي سطح زيركشت به ضريب حمايت دولت است، كه با افزايش نرخ ارز افزايش سطح زيركشت تغييرات قابل توجهي مي‌نمايد، براساس تغييرات سناريو وابستگي به مصرف كود شيميايي و درصد مصرف كود اورگانيك بيشترين تاثير را روي عملكرد هر هكتار خواهد داشت.