طراحي مدل پويايي سيستم توسعه پايدار مناطق محروم ايران

مسئله توسعه پايدار مناطق محروم و كاهش فقر و نابرابري مورد توجه گسترده است. با اين حال، علي رغم تلاش و صرف منابع مالي قابل ملاحظه اي براي جبران عقب ماندگي مناطق محروم هنوز حجم وسيعي از فقر و محروميت ملاحظه مي شود. پژوهش حاضر بر مطالعه ابعاد توسعه منطقه محروم دلفان استان لرستان متمركز شده و مبتني بر ابعاد توسعه پايدار منطقه اي و با مشاركت سياست گذاران توسعه مناطق محروم و برنامه ريزان توسعه منطقه اي، به شناسايي پويايي هاي سيستم و تبيين روابط علّي توسعه پايدار منطقه پرداخته است. اجزاي زيرسيستم اقتصادي و زيرساخت هاي توسعه پايدار منطقه محروم مدل متمركز بر منابع مالي محروميت زدايي منطقه دلفان و با توجه به منابع مالي در دسترس نهادهاي محروميت زدايي، منابع مالي دولتي و مشاركت سرمايه گذاران بخش خصوصي است كه با توجه به ظرفيت هاي منطقه اي، سرمايه گذاري هاي اقتصادي و كارآفريني در سه بخش توسعه كارآفريني كشاورزي و دامپروري، توسعه كارآفريني خدمات گردشگري و توسعه كارآفريني معادن قابل تخصيص است و بر ميزان سرمايه گذاري و ايجاد فرصت هاي شغلي، بر ميزان درآمد خانوار و ميزان فقر تاثيرگذار است. در زيرسيستم اجتماعي توسعه پايدار منطقه محروم، به پويايي هاي جمعيت شهري و روستايي و مهاجرت و بيكاري و نيروي كار در بخش هاي كشاورزي و دامپروري، گردشگري و معادن مي پردازد و اثر فقر را بر آسيب هاي اجتماعي مد نظر قرار مي دهد. در زيرسيستم پايداري محيطي محافظت از اراضي، مراتع و جنگل ها و منابع آب با توجه به توسعه اقتصادي مد نظر است به طوري كه توسعه دامپروري را با چراي بيش از حد دام و توسعه گردشگري را با رفتار غيرمسئولانه گردشگران و توسعه كارآفريني كشاورزي را كمبود منابع آب در نظر دارد. به طور كلي دستيابي به توسعه پايدار مناطق محروم كشور با بهره برداري از فرصت هاي توسعه اقتصادي و اجتماعي منطقه و بدون تخريب محيطي و در نظرگرفتن روابط علّي فقر و توسعه پايدار منطقه اي با نگاهي كل نگر و سيستمي فراهم خواهد شد.