علوم شناختي بدنمند راديكال و موضع پويا:پويايي‌گرايي به عنوان ابزار مفهومي و روش‌شناختي در مطالعه شناخت

علوم شناختي بدنمند راديكال (RECS)، از تحولات اخير در علوم شناختي است كه در بستر مدلسازي پويا، تركيبي خلاقانه از ايده‌هاي پديدارشناسي، عمل‌گرايي و روان‌شناسي بوم‌شناختي را براي مطالعه علمي شناخت ارائه مي‌كند. آموزه اصلي در RECS اين است كه شناخت را بايد بر حسب رابطه‌اي پويا ميان عامل و محيط توصيف نمود، نه محاسبه و بازنمود ذهني. لذا RECS برخلاف جريان اصلي علوم شناختي و روانشناسي شناختي، در سودمندي توضيحي بازنمودهاي ذهني و كارآمدي روش‌هاي كلاسيك در مطالعه شناخت ترديد دارد. از اين منظر، RECS نمايندۀ برجسته‌اي براي پويايي‌گرايي يا موضع پويا به شناخت است؛ رويكردي كه شاخه‌اي از رياضيات به نام نظريه سيستم‌هاي پويا (DTS) را فرماليسم مناسب براي نظريه‌پردازي و پژوهش در علوم شناختي مي‌داند. بنابراين، طرفداران RECS در تلاش هستند تا با بكارگيري سيستم‌هاي پويا به عنوان هر دو ابزار مفهومي و روش‌شناختي، محدوديت‌هاي رويكردهاي كلاسيك در توضيح پويايي مرزهاي شناخت و همچنين الگوهاي زماني تغيير در سيستم‌هيا شناختي را برطرف كنند. مقاله حاضر در تلاش است تا ضمن مروري بر جريانات معاصر در علوم شناختي، اهميت توجه به پويايي‌گرايي در نظريه‌پردازي و پژوهش در حيطۀ شناخت را مورد تاكيد قرار دهد.