پويايي شناسي سيستم هاي نرم در بازنمايي و ساختاردهي آموزش كارآفريني با رويكرد بهبود قصد كارآفرينانه در دانشجويان تربيت بدني

امروزه، ورزش بعنوان صنعتي پر رونق و اشتغال آفرين در تمام دنيا شناخته شده، اما متاسفانه سهم فارغ التحصيلان رشته تربيت بدني و علوم ورزشي بسيار ناچيز بوده، كه مي توان از دلايل آن نبود آموزش هاي كارآفرينانه كارآمد كه به قصد كارآفرينانه در بين دانشجويان و فارغ التحصيلات منتهي شود، ذكر كرد. لذا، هدف از اين پژوهش بازنمايي و ساختاردهي آموزش كارآفريني با رويكرد بهبود قصد كارآفرينانه در دانشجويان تربيت بدني مي باشد. كه پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي-تحليلي كه به شكل ميداني و با متدولوژي سيستم هاي نرم صورت گرفت. جامعه پژوهش شامل ده تن از خبرگان آموزش كارآفريني و افراد كارآفرين در صنعت كسب و كارهاي ورزشي (مركز آموزش كارآفريني دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي دانشگاه تهران و كارگروه كارآفريني و اشتغال وزارت ورزش و جوانان) مصاحبه نيمه ساختارمند انجام شد. از چهار معيار مقبوليت، همساني، تعيين و انتقال پذيري براي ارزيابي روايي و دقت و پايايي اطلاعات كيفي استفاده شد. سپس، به روش سيستم هاي نرم در هفت مرحله وضعيت آموزش كارآفريني ورزشي با رويكرد بهبود قصد كارآفرينانه مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها نشان داد كه شاخص هايي چون عدم وجود منابع انساني متخصص، عدم وجود زير ساخت هاي لازم، نبود مركز مستقل، عدم وجود هماهنگي بين بخش دولتي و خصوصي، نبود سرمايه گذاري، وجود رقباي خارجي و عدم وجود برنامه كارآمد از مشكلات عمده آموزش كارآفريني در ورزش با رويكرد قصد كارآفرينانه مي باشد. در نهايت، الگويي عملياتي براي بهبود وضعيت موجود ارائه و راهكارهاي اجرايي ارائه شد.