بررسي تأثير تغيير كاربري اراضي بر ميزان دبي اوج سيلاب و پارامترهاي هيدروليكي جريان با استفاده از نرم‌افزار MIKE11 (مطالعه موردي حوضه رودخانه

رونديابي سيلاب در مسائل مربوط به پروژه‌هاي مهندسي داراي كاربردهاي فراواني است و به مهندسين طراح در شناخت تاثيرات جريان سيلابي در مسير رودخانه كمك مي كند. روش ماسكينگام كه در اين مطالعه مورد استفاده قرار گرفته است از جمله روش‌هاي رايج در رونديابي سيلاب مي‌باشد كه براساس مشخصات سيلاب‌هاي گذشته و رابطه پيوستگي، جريان غيرماندگار سيل را رونديابي مي‌كند. در اين مقاله از اطلاعات بازه رودخانه بشار و دو الگوي مختلف در رونديابي سيل استفاده شد و نتايج مورد ارزيابي قرار گرفت. براي اين مهم به كمك مدل عددي نرم افزار MIKE 11 اقدام به تعيين مشخصات جريان سيلابي نظير سرعت، عدد فرود، و عمق جريان سيل، دبي اوج و پهنه سيل گير رودخانه قبل و بعد از تغييرات كاربري اراضي در يك بازه زماني بلندمدت بررسي شد. جهت ارزيابي نتايج از معيارهاي مختلفي استفاده شد. از آنجا كه پيش بيني حداكثر دبي سيلاب در پايين دست و زمان رخ دادن آن از اهميت بالايي برخوردار است از معيار اختلاف ميزان دبي اوج (DPO) و زمان اوج (DPOT) استفاده گرديد. همچنين نتايج عددي مقايسه روش هاي مختلف رونديابي سيلاب با كمك معيارهاي (Ɛ%) و (£%)، E(%) و مقادير باقيمانده ها (Residual) محاسبه گرديد و به اين نتيجه رسيديم كه نتايج روش هاي هيدرولوژيكي ماسكينگام از دقت بالايي برخوردار هست.