بررسي نقش فضاي سبز و سايه درختان بر آسايش حرارتي و بيشترين سايه براي عابرين پياده

مشكلات مربوط به گرما يك مسئله مهم در بسياري از مناطق شهري در جهان است. در دهه هاي اخير گرماي شهري به دليل شهرنشيني و عواقب ناشي از تغييرات جهاني آب و هوا افزايش يافته و درجه حرارت بالا مي تواند تهديدي براي سلامتي انسان باشد. اين ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺣﺮﺍﺭﺗﻲ براي عابران ﺩﺭ پياده رو، ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺍﻟﮕﻮﻳﻲ ﺑﻬﻴﻨﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ درخت، سايه مناسب ﻭ تراكم مطلوب درختان مي باشد. خيابان ماركت جنوبي در شهر بوستون براي انجام اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفت. ﻣﻌﻴﺎﺭهاي مورد ارزيابي شامل ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺣﺮﺍﺭﺗﻲ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺩﻣﺎﻱ ﻫﻮﺍ، ﺭﻃﻮﺑﺖ ﻧﺴﺒﻲ مي باشند. داده ها به صورت كتابخانه اي جمع آوري و سپس توسط نرم افزارEnvi-Met Headquarts v4.4.4 شبيه سازي و مورد تحليل قرار گرفت. براي بهينه سازي، از طراحي آزمايش به روش تاگوچي استفاده شد. نوع درخت، تراكم و ارتفاع آن به عنوان متغيرهاي مستقل در برنامه ريزي خطي در نظر گرفته شدند. نتايج حاكي از آن است كه درختان بر دما و رطوبت منطقه موثر مي باشند.