ارتقاي كيفيت طراحي پيادهراههاي شهري به كمك سه مولفهي خوانايي، امنيت و تعاملات اجتماعي )نمونه موردي: خيابان مهران )قصبه( سبزوار(

شهروندان بر اساس نيازهايشان، روزانه بسياري از فعاليتهاي خود را به صورت پياده انجام ميدهند. بنابراين كيفيت اين فضاهاي پيادهمحور حائز اهميت ميباشد. امروزه شاهد بيتوجهي به فضاهاي پيادمحور و افت كيفيت آنها هستيم. در اين مقاله به صورت خاص به تاثير سه مولفهي خوانايي، امنيت و تعاملات اجتماعي در كيفيت پيادهراهها ميپردازيم. مطابق هرم مازلو، امنيت و تعاملات اجتماعي جز نيازهاي فرافيزيولوژيكي انسان هستند كه توجه به آنها در كنار نيازهاي فيزيولوژيكي ميتواند كيفيت فضاهاي شهري از جمله پيادهراهها را تا حد زيادي بهبود بخشد. خوانايي هم به طور مستقيم بر دو مبحث امنيت و تعاملات اجتماعي تاثيرگذار است و همين عامل دليل انتخاب و قراردادن اين سه مولفه در كنار هم ميباشد. خيابان مهران كه نام قديمي آن قصبه است واقع در شهر سبزوار، استان خراسان رضوي ميباشد و بنا به نياز شهر و تصميم شهرداري، قرار است به پيادهراه تبديل شود. هدف در اين مقاله، بررسي تاثير خوانايي، امنيت و تعاملات اجتماعي بر كيفيت پيادهراهها، استخراج عوامل تحققبخش اين سه مولفه و ارائهي راهكارها و سياستهاي اجرايي جهت اجراي خوانايي، امنيت و تعاملات اجتماعي در تبديل خيابان مهران به پيادهراه و ارتقاي كيفيت اين فضا است.