طالبان و تأثيرآن بر صلح در منطقه

افغانستان كشوري كه سال‌ها، جنگ‌هاي داخلي و خارجي را تجربه كرده، بسياري تحميلي و برخي درون قومي‌ و قبيله‌اي و مذهبي بوده كه افراد بي‌شمار زيادي اعم نظامي‌ و غيرنظامي‌، پير و جوان قرباني خودخواهي‌ها و زياده طلبي‌هاي برخي از كشورها و افراد بي‌فكر شدند و به شهادت رسيدند همچنين ويراني‌ها و آوارگي‌هاي جبران ناپذير زيادي را براي مردم افغانستان به بار آوردند؛ مردم از اين همه درگيري‌هاي بي‌نتيجه كه جز بدبختي و آوارگي چيز ديگري به دنبال نداشت، خسته شدند. با همه اين شرايط بار ديگر طالبان در سال 1400 هجري شمسي عرصه را بر مردم تنگ كرده و همه آواره و بي‌خانمان در مرزهاي كشورهاي همسايه سرگردان شده‌اند. با اين وجود طالبان با صلح بيگانه هستند؛ زيرا آنچه از مفهوم صلح بر مي‌‌آيد كه مردم جامعه با دوستي اجتماعي و همدلي و به دور از خصومت و وحشي‌گري در شرايطي آرام و بي‌غدغه و خالي از هرگونه تشويش و كشمكش و ستيز در كنار هم زندگي كنند؛ اما با آنچه شاهد بوديم، طالبان هيچ آشنايي با صلح و آشتي و دوستي ندارند، حتي به آنچه مي‌‌گفتند عمل نمي‌‌كردند و خلاف وعده در اعمال و رفتارشان موج مي‌‌زد. كشتن كارمندان دولتي، كشتار بي‌رحمانه مردم ازجمله شيعيان، عمليات انتحاري در هر منطقه و به شهادت رساندن كودكان و مردم غيرنظامي‌، سخت‌گيري بيش از حد و اندازه در قبال حضور زنان در جامعه، نكاح اجباري دختران وزنان بيوه براي افراد طالبان و صدها موارد ديگر. مگر اينكه طالبان با نگاهي جديد و جهاني، تجديد نظر در عقايد، افكار، اعمال و رفتارشان، ديدن همه‌ي اقوام و اقشار مردم به يك چشم و مداخله‌ي كشورهاي همسايه و سازمان‌هاي بين‌المللي بتوانند صلحي پايدار را در افغانستان به اجرا در آورند؛ زيرا اين تغييرات مي‌‌تواند راهگشاي هر نظام و رژيمي‌ باشد تا بتواند به دراز مدت حكومت كنند؛ در اين صورت همه‌ي مردم با هر اقليت و مذهبي به دنبال صلح و آرامش هستند و همكاري خود را با آنها اعلام خواهند كرد. در اين مقاله مواردي چون صلح، نقش صلح در ايجاد امنيت، طالبان، افكار و عقايد، سوابق و سوابقشان در ايجاد صلح در منطقه، تبعات ناامني حاصل از جنگ براي افغانستان و همسايگان مورد بررسي قرار گرفته است..