تأثير نشت‌يابي فعال بر مديريت و كاهش توليد منابع آب شرب شهرها و يافتن رابطه‌اي ميان اين دو (انجام مطالعات موردي)

The effect of active leak detection on the management and reduction of production of drinking water sources in cities and finding a relationship between the two case studies

در كشور‌هايي مانند ايران كه جزء مناطق خشك دنيا هستند، جلوگيري از هدررفت آب از حساسيت خاصي برخوردار است. براساس تحقيقات برگرفته از محققان، ميزان دبي و حجم نشت ناشي از عمليات نشت‌يابي فعال، قابل محاسبه است. اما ميزان تأثير آن بر كاهش منابع آب توليدي ناشي از نشت‌يابي و جلوگيري از اتلاف آب مورد سوال بوده است، به‌بيان ديگر چه حجمي از نشت كاهش داده شده را مي‌توان به‌طور عيني از توليد آب شرب كم كرد، به‌طوري كه باعث كمبود آب مصرف‌كنندگان نشود. براي اين منظور، منطقه يك كلانشهر كرمانشاه بزرگ‌ترين ناحيه و مهم‌ترين پهنه تأمين آب كرمانشاه كه به‌دليل قدمت لوله‌ها و تأسيسات آبرساني و ساير مشخصات آن در سال 1396، بالاترين ميزان آب بدون درآمد كشور را به‌خود اختصاص داده است، انتخاب گرديد. سپس حجم هدررفت در اثر نشت لوله‌ها اعم از خطوط انتقال و خطوط اصلي و فرعي شبكه و انشعابات براساس نتايج ميداني و با بهره‌گيري از نتايج تحقيقات و استانداردها، تعيين شد و از طرفي ميزان كاهش توليد از منابع آب شرب شهر مذكور به‌گونه‌اي كه كم‌ترين تأثير را بر كمبود آب و فشار آب شهر ايجاد كند، تعيين و نتايج براي تعيين رابطه‌اي ميان اين دو مورد بررسي قرار گرفت.

‌In countries like Iran, which are part of the dry regions of the world, preventing water wastage is of particular sensitivity. Based on the articles taken from the researchers, the flow rate and volume of the leak caused by the active leak detection operation can be calculated. But the extent of its effect on the reduction of production water resources caused by leakage detection and prevention of water loss has been questioned, in other words, what volume of reduced leakage can be reduced from the production of drinking water so that it does not cause a shortage of water for consumers. For this purpose, district one of Kermanshah metropolis, the largest district and the most important area of water supply in Kermanshah, which due to the age of pipes and water supply facilities and other characteristics, has been allocated the highest amount of non-revenue water in the country in the year 1396. . Then, the amount of wastage due to fixing the leaks in the pipes, including the transmission lines and the main and subsidiary lines of the network and branches, was determined based on the field results and using the research results and standards, and on the other hand, the amount of reduction in the production from the drinking water sources of the city The aforementioned was determined in a way that would have the least impact on the water shortage and the water layer of the city and the results were analyzed to determine the relationship between the two