مولفه هاي محيطي فضاهاي درماني موثر بركاهش اضطراب بيمار با رويكرد بيمارمحور و شفابخش

Environmental components of therapeutic spaces effective in reducing patient anxiety with a patient-centered and healing approach

بستري شدن در بيمارستان اضطراب زيادي بر بيمار به وجود مي آورد و شواهد حاكي از آن است كه وضعيت مناسب رواني بيماران مي تواند در بهبود آن ها تاثير بگذارد. بيمارستان و فضاهاي داخلي آن استرس زيادي در بدو ورود بر مراجعين و بيماران ايجاد مي كند. هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي اولويت بندي مولفه هاي محيطي كاهش اضطراب بر بيمار در مراكز درماني است كه بتواند باعث تسريع در روند بهبود بيماران شود. در مرور ادبيات مولفه هاي محيطي موثر بر كاهش اضطراب بيماران در بيمارستان با توجه به دو رويكرد بيمارمحور و شفابخش و به وسيله روش توصيفي-تحليلي شناسايي و با استفاده از روش تحليل محتوا فراواني مولفه ها استخراج شد. سپس آزمون آنتروپي شانون براي تعيين ضريب اهميت مولفه ها صورت گرفت. قياس بين فراواني و ضريب اهميت مولفه ها انجام شده و در نهايت مولفه هاي با اولويت بندي بالاتر شناسايي و دسته بندي شدند. مطالعات نشان مي دهد كه مولفه ها با اولويت بالاتر تاثير گذار بر كاهش اضطراب بيمار به ترتيب عبارتند از: نورطبيعي، طبيعت، سازماندهي فضا، پنچره( براي ديد به فضا)، اتاق بستري تك تخت. بر طبق دسته بندي صورت گرفته از عوامل بالاتر دسته زيست محيطي با در برگرفتن سه تعداد مولفه نور طبيعي، طبيعت و آب در بالاترين رده قراردارد.