تبديل روستا به شهر و تاثير آن بر كيفيت زندگي ساكنان (مطالعه موردي: شهرهاي استان فارس و كهگيلويه و بويراحمد)

The transformation of the village into a city and its impact on the quality of life of the residents (case study: the cities of Fars province, Kohgiluyeh and Boyer Ahmad)

سياست ارتقاء روستا به شهر به عنوان يكي از راهبردهايي است كه در سال‌هاي اخير به‌منظور بهبود كيفيت زندگي در سكونتگاه‌هاي روستايي مورد توجه قرار گرفته است. نتيجۀ توجه به اين سياست؛ تبديل نقاط روستايي بسياري به شهر است. مقاله حاضر با هدف بررسي ميزان رضايت ساكنين از كيفيت زندگي خود بعد از ارتقاء روستا به شهر در شهرهاي بوستان، سپيدار، مصيري و كوپن صورت گرفته است. نوع مطالعۀ حاضر كاربردي و روش تحقيق نيز مبتني بر روش‌هاي توصيفي- تحليلي است. جامعۀ آماري تحقيق، ساكنان شهرهاي مورد مطالعه است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران ۳۶۰ نفر در نظر گرفته شد كه با استفاده از پرسشنامه و به شيوۀ تصادفي ساده تكميل شد. روايي پرسشنامه به وسيلۀ متخصصان اين حوزه و پايايي آن نيز با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ و در سطح بالاي ۰.۷ تاييد شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌هاي آماري گوناگون همچون آزمون تحليل واريانس يك‌طرفه، فريدمن، رگرسيون برآورد منحني و آزمون كروسكال واليس استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه سياست تبديل نقاط روستايي به شهر در شهرهاي سپيدار و مصيري نتوانسته است رضايت ساكنان را به همراه داشته باشد. در حالي كه در شهر بوستان باعث رضايت نسبي ساكنان و در شهر كوپن باعث رضايت بالاي ساكنان از كيفيت زندگي خود شده است.