بررسي و تاثير آيين و منظر آييني و اسطوره و نمادها بر منظر شهري

Investigating and influencing the ritual landscape and myths and symbols on the urban landscape

چكيده: منظر پديده اى عينى- ذهنى است كه در پى فهم انسان از محيط شكل گرفته و در بستر تاريخ و زمان اشكال مختلف به خود مي گيرد . مفهوم منظر در معماري به يك معني محيط پيرامون است و بر فضاي ملموس و رويت پذير اطلاق مي شود ، اما معناي ديگر دلالت بر ذهنيتي دارد كه در انسان به واسطه مواجهه با اين فضاي كالبدي ، نقش مي بندد . در اين ميان گاه منظر با مفاهيم هويت بخشى همچون فرهنگ و آيين عجين شده و جلوه هاى عينى و ذهنى ويژه اى را با توجه به موقعيت هاى مكانى خاص، به وجود آورده است كه اين فضاهاي آييني از ديرباز نقش مهمي در شكل دهي به منظر شهرها داشته اند و از قويترين تجربه هاي فضاهاي جمعي و يكي از علل اصلي شكل گيري شهرها بوده اند. منظر آييني به عنوان زيرمجموعه اي از منظر و به عنوان بخش مهمي از منظر فرهنگي، منظريست كه عكس العمل جامعه نسبت به نيازهاي معنوياش محسوب ميشود. انسان از دوران باستان تاكنون در پيوندي مستقيم با طبيعت بوده، از اينرو منظر زيستي و منظر آييني، متأثر از منظر طبيعي و عناصر سازندۀ آن بوده است. اين امر به ويژه در مورد منظر آييني هنگامي اهميت پيدا ميكند كه ميدانيم عناصر طبيعي منظر، همواره علاوه بر عينيت و عملكرد خود، داراي مفاهيم ذهني، رمزگونه و معنوي نيز بوده اند و به صورت نماد و استعاره از آنها استفاد شده است.