بررسي تاثير ويژگي هاي فرد قضاوت كننده بر نگرش او نسبت به مسكن حمايتي

Investigating the impact of the judging outsiders` characteristics on their attitude towards supportive housing

دموگرافيك و ميزان آشنايي فرد بيروني يكي از عوامل تاثيرگذار در نگرش او نسبت به مسكن حمايتي است. هدف اين پژوهش، كشف رابطه ي بين سه بعد اصلي نگرش (شناختي، عاطفي و رفتاري) با يكديگر و با دو عامل آشنايي و دموگرافيك فرد قضاوت كننده و ارائه آن به صورت يك مدل علّي مي باشد. اين پژوهش بنيادي با روش پيمايشي صورت گرفته است. جهت استخراج شاخصه هاي نگرش، از مرور سيستماتيك پيشينه استفاده شد و پيمايش با ابزار پرسشنامه آنلاين با 49 آيتم نگرشي، 7 آيتم دموگرافيك و 4 آيتم آشنايي روي افراد غيرساكن در شهرهاي متوسط تراكم در شمال كشور صورت گرفت. تحليل عامل اكتشافي داده ها 11 عامل در سه بعد نگرش به دست داد. در ادامه، براي كشف ارتباط بين عوامل شناختي و عاطفي و رفتاري با آشنايي و دموگرافيك از روش همبستگي و تحليل عامل تاييدي با نمونه ي 400نفري استفاده شد و برازش آن مورد تاييد قرار گرفت. آشنايي با برخي از فاكتورهاي شناختي (امنيت، ويژگي هاي فردي، عوامل محيطي، تعاملات اجتماعي، ويژگي واحدها و شهرت فضايي) و رفتاري (فاصله اجتماعي و رفتار موقعيتي) ارتباط مستقيم دارد. در بين عوامل دموگرافيك نيز، ارتباط معناداري بين جنسيت فرد بيروني با ابعاد استيگما يافت نشد. بين سن، تحصيلات، درآمد، مدت زمان سكونت، محل سكونت و نوع تصرف با عوامل شناختي، عاطفي و رفتاري روابط مستقيم و غيرمستقيم يافت شد. نتايج نشان داد كه سطح اجتماع-اقتصادي پايين تر موجب نگرش و ارزيابي مثبت تري توسط بيروني ها مي شود و هرچه آشنايي و تجربه ي افراد از مسكن حمايتي و ساكنين آن بيشتر باشد، نگرش آن ها نيز بهتر است. با شناخت و نگرش و رفتار گروهِ باكلاس تر نسبت به گروه ضعيف تر ، مي توان استيگماي ايجاد شده را كنترل و تركيبي پايدار براي سكونت به وجود آورد.