فرودستي و خشونت فردي عليه زنان در رمان «طوبي و معناي شب»

طوبي و معناي شب از رمان هاي زنانه نويس و شاخص ترين اثر شهرنوش پارسي پور است كه فضاي آن در سال هاي مشروطه و ابتداي تأسيس حكومت پهلوي مي گذرد و علاوه بر تحولات جامعه به سير دگرگوني وضعيت زن و چگونگي تعامل با او در زمان مورد اشاره نيز پرداخته است. سازمان جهاني بهداشت در هشداري نگران كننده به معرفي ودسته بندي خشونت پرداخته و آن را به شاخه هاي : خشونت عليه خود، خشونت بين فردي (مشتمل بر دو گروه خشونت خانگي و خشونت اجتماعي) و خشونت گروهي تقسيم كرده است. ماهيت افعال خشونت آميز نيز مي تواند شامل جسمي، جنسي، رواني، ايجاد محروميت و غفلت باشد. عوامل، مفهوم و پيامدهاي خشونت به عنوان معضلي فزاينده در جوامع مدرن امروزي در حوزه هاي مختلف همچون روان شناسي و جامعه شناسي در سطوح مختلف مورد مداقه قرار گرفته است. آثار ادبي به عنوان نمونه هاي قابل مطالعه در جهت سير شكل گيري خشونت و تغيير در گونه هاي اين فرايند قابل تأمل هستند. پژوهش حاضر به شيوة توصيفي ـ تحليلي به مطالعة خشونت در بعد فردي آن و در رمان «طوبي و معناي شب» خواهد پرداخت. به دليل آنكه اين اثر آينة جامعة پيش از انقلاب اسلامي است و خشونت هايي را كه عليه زنان وجود داشته ترسيم كرده است خواهد توانست سيماي قبل و بعد ايران را در مبحث مذكور بيشتر نشان دهد.