بررسي تأثير بهزيستي روانشناختي در نحوه گذراندن اوقات فراغت در ورزشكاران نخبه

هدف از تحقيق بررسي تأثير بهزيستي روانشناختي در نحوه گذراندن اوقات فراغت در ورزشكاران نخبه بود. روش تحقيق حاضر توصيفي بوده و شيوه اجراي تحقيق به‌صورت ميداني و ازلحاظ گردآوري اطلاعات كمي و از نظر هدف كاربردي بود. جامعه تحقيق شامل كليه ورزشكاران نخبه در كشور بودند كه حداقل در يك مسابقه ورزشي در سطح كشور مقام آور بودند؛ با مراجعه به جدول مورگان نمونه آماري تحقيق 384 نفر (172 نفر زن و 212 نفر مرد) انتخاب شد. براي دستيابي به اهداف تحقيق از دو پرسشنامه ورزش اوقات فراغت هالر و همكاران (2006) و پرسشنامه بهزيستي روانشناختي ريف (2004) استفاده شد. براي تعيين روايي محتوايي و صوري پرسشنامه به تائيد 10 نفر از اساتيد تربيت‌بدني و مديريت ورزشي رسيد و نظرات آن‌ها در پرسشنامه‌ها اعمال شد و اصلاحات مورد نظر انجام و پرسشنامه نهايي تهيه شد. جهت پايايي پرسشنامه از ضرايب كرونباخ استفاده شد كه به ترتيب (88/0) و (82/0) محاسبه گرديد. به‌منظور تجزيه‌وتحليل اطلاعات از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد و از آزمون همبستگي براي بررسي ارتباط بين متغيرهاي تحقيق و رگرسيون چندگانه براي بررسي تأثير متغيرها استفاده شد. نتايج يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه بين ميانگين نظري با ميانگين تجربي وضعيت سطح بهزيستي روانشناختي و نحوه گذراندن اوقات فراغت ورزشكاران نخبه تفاوت معني‌داري وجود دارد. همچنين مشخص شد كه بهزيستي روانشناختي توانايي پيش‌بيني متغير ملاك اوقات فراغت را دارد. درنتيجه لازم است بين دستگاه‌هاي اجرايي مرتبط براي تقويت و ارتقاي نحوه گذراندن اوقات فراغت كمك گرفته و تعامل مناسب ايجاد گردد.