تبيين رابطه حمايت اجتماعي مديران و انگيزش مشاركت ورزشي دبيران تربيت‌بدني شهر بيرجند

سازمان‌ها به‌عنوان اركان اصلي اجتماعات كنوني، نقش تعيين‌كننده‌اي در برآوردن انتظارات جوامع دارند و نيروي انساني باارزش‌ترين منبع براي سازمان‌ها به شمار مي‌آيد. امروزه تعليم و تربيت آدمي امري دشوار است و در اين ميان معلمان برترين نقش را بر عهده دارند و نقطه آغاز هر تحول آموزشي و پرورشي به شمار مي‌روند. هدف اين پژوهش تبيين رابطه حمايت اجتماعي مديران و انگيزش مشاركت ورزشي دبيران تربيت‌بدني شهر بيرجند مي‌باشد. روش تحقيق ذكرشده از نوع توصيفي – پيمايشي از نوع همبستگي مي‌باشد. جامعه آماري آن شامل كليه معلمان تربيت‌بدني مدارس متوسطه شهر بيرجند در سال 1399-1400 مي‌باشند. تعداد حجم نمونه 254 نفر بوده كه به‌صورت تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها در براي انگيزش مشاركت ورزشي از مقياس انگيزه مشاركت ورزشي (PMQ)- گيل و همكاران (1983) و در متغير حمايت اجتماعي از پرسشنامه حمايت اجتماعي فيليپس (SS-A) استفاده‌ شده است. براي سنجش اعتبار پرسشنامه‌ها از ضريب آلفاي كرونباخ براي هر دو پرسشنامه به ترتيب 89/0 و 92/0 به دست آمد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد بين حمايت اجتماعي با مؤلفه‌هاي (حمايت خانواده، دوستان و سايرين) بر روي انگيزش مشاركت ورزشي همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد. نتايج آزمون رگرسيون گام‌به‌گام نيز نشان داد از بين 3 متغير پيش‌بين متغير حمايت خانواده با ضريب بتاي 542/0 به ميزان 54 درصد بيشترين تأثير را بر روي انگيزش مشاركت ورزشي دارا مي‌باشد. درنتيجه چون نيروي انساني مهم‌ترين سرمايه هر سازمان است و معلمان نيز يكي از سرمايه‌هاي اصلي هستند، بايد حمايت همه‌جانبه‌اي از سازمان خود دريافت كنند، چراكه حمايت سازماني سبب افزايش احساس ارزش و ارجمندي معلمان مي‌شود..