شناسايي مهمترين عوامل موثر بر انگيزش و مديريت منابع انساني در پروژه هاي عمراني

مديريت و بهبود روزافزون پروژه هاي عمراني و شركت هاي پيمانكاري، مستلزم رشد و بهره‌وري و بقا و ماندگاري كاركنان و نيز تقويت نيروي انگيزش آنان مي‌باشد. به عبارت ديگر كارآيي و اثربخشي سازمان ها با كارآيي و اثربخشي نيروي انساني آنها وابستگي مستقيمي دارد. همچنين مقوله بهره وري و ارتقاء آن در بخش عمراني و پروژه هاي ساخت و ساز به دليل ويژگيهاي منحصر به فرد آن اهميت اين موضوع را دوچندان مي نمايد. در پژوهش حاضر سعي گرديد تا به شناسايي و اولويت بندي مهمترين عوامل موثر بر انگيزش و مديريت منابع انساني در پروژه هاي عمراني پرداخته شود. بر اين اساس با بررسي مهمترين عوامل موثر بر مديريت استراتژيك جهت افزايش بقا و ماندگاري منابع انساني در شركت‌هاي پيمانكاري عمراني، ابتدا به شناسايي عوامل مربوطه پرداخته شد و سپس تلاش شد تا به ارزيابي و اولويت بندي عوامل شناسايي شده در مراحل قبلي با استفاده از روش هاي تصميم گيري چند معياره پرداخته شود. بر اساس نتايج حاصل از تحقيق حاضر، فاكتورهاي اقتصادي و به خصوص مقداردستمزد و توجه به تلاش افراد و تاثير دادن آن در ميزان پرداختي موثرترين نقش را در مديريت استراتژيك منابع انساني جهت افزايش انگيزش و مديريت منابع انساني در پروژه هاي عمراني دارند. همچنين نتايج حاصل از جمع آوري نظرات خبرگان صنعت ساخت در اين تحقيق نشان داد كه پس از فاكتورهاي اقتصادي، فاكتورهاي مديريتي و به خصوص استفاده از سيستم هاي مديريتي نوين و صلاحيت رهبري مديريت پروژه داراي بالاترين اهميت مي‌باشند. لازم به ذكر است كه با كمك مدل تاپسيس ارائه شده مي‌توان پروژه‌هاي عمراني را با توجه به شرايط و ميزان توجه به هر يك از عوامل شناسايي شده، از نظر مديريت ماندگاري نيروي انساني و ميزان بهره‌وري نيروي كار مورد مقايسه قرار داد تا در نهايت با برنامه ريزي مديران پروژه شرايطي ايجاد شود كه بهترين خروجي از نظر ارتقاي ماندگاري منابع انساني در پروژه‌هاي عمراني فراهم گردد.