بررسي وضعيت آموزش چند فرهنگي در برنامه درسي دانشگاه فرهنگيان

پژوهش حاضر با هدف بررسي وضعيت آموزش چندفرهنگي در دانشگاه فرهنگيان انجام شده است. پژوهش از نوع كيفي و روش گردآوري داده ها، از نوع كتابخانه اي بود. جامعه پژوهش شامل تمامي اسناد، مـدارك و منـابع مـرتبط بـا موضـوع مـورد بررسي مي باشد. ابزار گردآوري داده ها فـرم هـاي فيش برداري است كه به منظور گردآوري نتايج مطالعات مرتبط استفاده شده است. از آنجا كه داده هاي به دست آمده كيفي است، بنابراين از تحليل كيفي به منظور تحليل و جمع بندي آنهـا استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه تنوع نژادي، فرهنگي، قومي، طبقه اجتماعي، ديني و زباني يكي از مشخصه هاي اصلي جهان امروز و عاملي موثر در تعاملات بين فردي و ساخت اجتماعي قلمداد مي شود. براي اين منظور دانشگاه فرهنگيان مي تواند روحيه تحمل، تفاهم و احترام به اختلاف فرهنگ ها را در دانشگاه بيش از پيش برجسته و تقويت نمايد و به همين علت است كه آموزش چند فرهنگي با اهميت جلوه مي نمايد. از طرفي با توجه به اينكه كشور جمهوري اسلامي ايران نيز مانند بسياري از كشورهاي جهان، به طور مستقيم درگير تنوع اقوام و فرهنگ هاي مختلف مي باشد، دانشگاه فرهنگيان مي تواند در فراهم كردن بسترهاي مناسب در برنامه هاي درسي، براي آشنايي با فرهنگ هاي مختلف نقش مهمي ايفا كند(عراقيه و همكاران، 1388). در پايان پيشنهادهاي زير ارائه گرديده است: -فراهم كردن بسترهاي مناسب براي حركت به سمت بين المللي كردن برنامه درسي دانشگاه فرهنگيان ايران-ايجاد شرايط مناسب براي بالفعل درآوردن استعدادهاي برنامه درسي دانشگاه فرهنگيان جهت مهندسي فرهنگي برنامه درسي.