فقه اخلاق مدار ضامن سلامت و سعادت جامعه در عرف قرآن

قرآن به عنوان مهمترين منبع دين اسلام ساز و كارهاي فقهي و اخلاقي را به منظور پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي بيان مي كند آموزه هاي قرآني و ترويج دستورات اخلاقي و به كارگيري توصيه هاي آن در زندگي از جمله عوامل سلامت اجتماعي تلقي مي شود. در اين پژوهش ضمن گردآوري اطلاعات با روش مطالعات كتابخانه اي به تحليل و تبيين رابطه فقه و اخلاق و نقش فقه اخلاق مدار به عنوان يكي از مولفه هاي تضمين كننده سلامت و سعادت جامعه پرداخته ايم . براي حاكم كردن روح اخلاق بر جامعه در مرحله اول بايد آموزش هاي جامعه را نيز بر مبناي اخلاق قرار دهيم. مرحله دوم اين است كه در احكامي مانند نماز و روزه نيز وصف اخلاقي آنها را مورد توجه قرار دهيم. فقه سنتي اگر عدالت محور باشد باعث مي شود اخلاق مداري بر تكليف مداري غلبه كرده و در نتيجه اخلاق جايگاه شايسته خود را در جامعه پيدا كند فقه مدرن يا فقه اخلاق مدار براي نيل به اهداف خود نيازمند مجري مي باشد حاكميت و سياست اگر داراي ويژگي ها و كمالات اوليه و ثانويه باشند از جمله مجرياني خواهند بود كه توانايي اجراي شريعت براي سعادت جامعه بشري را دارندكه در پناه آن مدينه فاضله انساني قابليت تحقق را خواهد داشت.