متن پژوهي روايات باب سعادت وشقاوت در اصول كافي

براي پي بردن به حقيقت سعادت و شقاوت وسرنوشت انسان ، اولويت با مراجعه به متون روايي و بررسي بابهاي مختلف منابع حديثي است. براي پاسخ به مسئله سعادت و شقاوت و رفع شبهه جبر،پيش زمينه هايي حاصل از احاديث بابهاي مختلف هم بايد بررسي شود .سعادت و شقاوت يا خوشبختي وبدبختي انسانها قبل از حدوث ماسوي الله خلق شده اند .انسانها قبل از ورود در اين عالم مورد تكليف بوده اند و در همان عالم كه به عالم ذر معروف است به دو گروه سعيد و شقي با در نظر گرفتن درجات يا دركات مختلف آنها ، تقسيم شده اند.خداوند نسبت به سعيد حب و نسبت به شقي بغض داشته و به انسان سعيد ، قدرت طاعت داده و به فرد شقي هم به تناسب وجود او قدرت معصيت داده است .كشش اين دوگروه به اصل خود اين نكته را مي رساند كه حتي اگر ديگران كسي را سعيد بدانند ممكن است به شقاوت خود برگردد.يا اگر در ديد ديگران كسي شقي باشد ممكن است به اصل خود كه سعادت است برگردد.سعادت و شقاوت انسانها و تطورات و افعال آنها در علم الهي موجود است و اين احاطه علمي خداوند نبايد با جبر خلط شود.خداوند از انتخاب مخلوقات نسبت به راه سعادت و شقاوت آگاه است همچنين مي داند حتي با وجود بداء و وجود راه هاي هدايت در عالم پيشين وعالم دنيا ، باز انسانها با داشتن اختيار راههاي متفاوتي را انتخاب مي كنند لذا بر اساس طينت انها زندگي مادي انها شكل مي گيرد و طبق آن عمل مي كنند .