بررسي ساختار نحوي در تصوير پردازي سوره سجده

ساختار نحوي با ايجاد ارتباط منظم ميان مجموعه اي ازواژگان، دلالت هاي معنايي را القا مي كند كه همراه با كاربست خيال و تجسيم، تصاوير محسوسي از ذهنيات نويسنده را نمايش مي دهد. تحليل صحيح اين تصويرها زماني ميسر مي شود كه مخاطب درك درستي از عوامل مؤثر در چينش و تركيب واژگان در حوزه ساختار نحوي داشته باشد. در پژوهش حاضر سعي بر اين است با روش تحليلي توصيفي ساختار سوره سجده و شگردهايي كه اين سوره براي تصويرپردازي صحنه ها از تكرار، حدف، تقديم و تاخير، استعمال جملات اسميه و فعليه و.... بهره مي گيرد، در حيطه پژوهش قرار گيرد، اين يافته ها به زايش معناي طولي جديدي مي انجامد كه مخاطب با ايجاد شبك هاي معنايي ميان آيات مشابه به ظرافت ها و تمايزهاي معنايي هر آيه كه انعكاس دهنده تصويري بديع است پي مي برد.