شاخص هاي اصل شفافيت و فساد ستيزي در مباني اسلام

يكي از مهمترين و اساسي ترين پايه هاي حكمراني خوب، دسترسي آزاد عموم مردم به اطلاعات و اصل شفافيت و مبارزه با فساد، تبعيض و نابرابري در جامعه است. اصل شفافيت را مي توان به عنوان يكي از مولفه هاي اساسي حكومت داري جهت نيل به سعادت عمومي جامعه در نظر گرفت كه خود زمينه ساز و تقويت كننده ساير مولفه هاي اجراي عدالت در زمينه هاي مختلف سياسي، اقتصادي، اجتماعي جامعه تلقي مي شود. از سوي ديگر، وجود فسادهاي سياسي، اقتصادي در جوامع از يك سو و تعهدات حكمران در تضمين حقوق عامه مردم از سوي ديگر اهميت اصل شفافيت و دسترسي آسان و آزاد مردم به اطلاعات را بيش از پيش بيان مي دارد كه به عنوان اصلي ترين وظيفه دولتمردان در اداره صحيح جامعه مورد انتظار است. هر چند مفهوم حقوقي شفافيت در جوامع امروزي به عنوان مفهومي تازه وارد تلقي مي شود و چرايي اين پژوهش را تشكيل مي دهد اما با تحقيق در مباني اسلام و آيات قرآن كريم و سيره پاك اهل بيت (ع)، ضرورت وجود اصل شفافيت و عدم احتجاب را مي توان در آموزه هاي قرآني و ديني جست و جو نمود كه با ظهور دين مبين اسلام، بر حكومت داري مبتني بر عدالت بر پايه شفافيت و مبارزه با فساد تاكيد شده است. بر اين اساس، اصل شفافيت در حكومت اسلامي جزو مقوله هاي مورد توجه در آموزه هاي ديني است كه آثار موثر آن در جاي جاي دين مبين اسلام مورد تاكيد قرار گرفته است.