فرزند طبيعي و آثار حقوقي آن نسبت به والدين از ديدگاه مذاهب اسلامي و بررسي آن در قانون هند

عنوان پايان نامه فرزند طبيعي و آثار حقوقي آن نسبت به والدين از ديدگاه مذاهب اسلامي و بررسي آن در قانون هند مي باشد اين پژوهش با هدف بررسي حقوق مالي و غير مالي فرزندان طبيعي از ديدگاه مذاهب اسلامي و هندوستان هم چنين بررسي نفقه انجام شد.حال حقوق مالي و غير مالي اين فرززندان در ايران و در نظر مذاهب اسلامي و همچنين هند كدامند؟ از آنجايي كه قوانين كشور ايران بر پايه قوانين شرع نوشته شده است، بسياري از حقوق مربوط به فرزند طبيعي نيز بر اساس همين قوانين نوشته شده بود اما قانون وحدت رويه سبب شد كه اين فرزندان از حق و حقوق بيشتري نسبت به گذشته برخوردار باشند. بررسي قوانين داخلي نشان مي دهد كه فرزند طبيعي نيز مانند كودك مشروع، داراي حق حيات، حق آزادي، حق بقا و پيشرفت و ديگر حقوق اجتماعي مي باشد. همچنين اين كودكان حقوق حضانت، استفاده از نام خانوادگي پدر طبيعي، ولايت و نفقه نيز برخوردار مي باشند و تنها از حقوق ارث، اجتهاد، قضاوت و شهادت محروم هستند.از سويي ديگر بعضي از مذاهب اين كودكان را محق در پاره اي از حقوق مانند ارث مي دانند كه مورد بررسي قرار ميگيرد. در سوي ديگر، مطالعه ي قوانين مربوط به كشور هندوستان نشان مي دهد كه بسياري از حقوق فرزندان طبيعي در اين كشور پايمال مي گردد و مهم ترين دليل آن، تعدد فرهنگ ها و مذاهب در كشور هندوستان مي باشد كه وضعي قانون واحد و حمايتگر براي اين دسته از فرزندان را با مشكل روبرو كرده است. اگرچه كه قوانين جديد هندو نسبت به قوانين قبلي، حق و حقوق بيشتري را به فرزند طبيعي مي دهند اما همچنان مشكلات متعددي شامل حال آن ها مي شود. فرزند طبيعي در قانون هند از حقوق نفقه برخوردار است اما در مورد حقوق ارث، جانشيني و قيموميت و تعيين دين كودك، به دليل فقدان قوانين جامع در اين قلمرو مشكل وجود دارد. در هند هم مذاهب گوناگوني وجود دارند كه دادگاه ها روند يكساني در برخورد با افراد با مذاهب مختلف در پيش گرفته اند. به طور كلي بايد گفت كه قوانين حمايت از فرزند طبيعي در كشور هندوستان به دليل پيچيدگي فرهنگي و مذهبي با معضلات جدي تري روبرو است و مي توان گفت كه قانون در كشور ايران حمايت بهتري از اين كودكان نسبت به هندوستان دارد.