مولفه هاي حكومت داري در ديدگاه و دوره ابوبكر و حضرت امام علي (ع)

مفهوم حكومت ديني و مولفه هاي آن در دنياي اسلام از ديرباز مورد توجه متفكران و انديشمندان مسلمان قرار گرفته است. حكومت ديني، حكومتي است كه در آن مديريت خرد و كلان جامعه بر مبناي احكام، فرامين و ارزش‌هاي ديني انجام ‌گردد. در اين دوران طولاني، حكومت هاي بسياري شكل گرفته اند كه با پسوند دين سعي در به انقياد كشاندن مردمانشان داشتند و دين به عنوان مستمسكي در دست حكمرانان مسلمان در برهه هايي از تاريخ قرار گرفته است؛ در حالي كه حكومت ديني صحيح شايد تنها حكومتي باشد كه مشروعيت و مقبوليت را توامان درون خود دارد. در واقع، تركيب دين و سياست در يكديگر و تشكيل نظام هاي سياسي، از ديرباز در جوامع گوناگون پا گرفته و زمينه شكل گيري حكومت ها و اداره جامعه را فراهم آورده است. اين تركيب اما در هر دوره اي و در هر جامعه اي شكلي متفاوت يافته است. سوال اصلي اين پژوهش ويژگي ها و مشخصات حكومت ديني در دوره امام علي (ع) و معاويه است. در اين پژوهش تلاش شده است با روش تحليل محتوا به بررسي حكومت ديني در دوره ابوبكر و حضرت امام علي (ع) بپردازيم.