بررسي رابطه بين سبك هاي فرزندپروري و عملكرد خانواده با سازگاري اجتماعي دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر دهدشت

هدف اصلي در مطالعه پيش رو بررسي رابطه‌ي عملكرد خانواده و سبك‌هاي فرزندپروري با سازگاري اجتماعي دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر دهدشت مي باشد. روش مورد استفاده در اين پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر دهدشت است كه در سال تحصيلي 1400-1399 مشغول به تحصيل بوده اند. تعداد 100 نفر با استفاده از فرمول كوكران و با روش هاي نمونه گيري تصادفي ساده به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش سه پرسشنامه استاندارد پرسشنامه عملكرد خانواد (Fad)، پرسشنامه سازگاري اجتماعي بل و پرسشنامه شيوه هاي فرزند پروري (بامريند) مي باشد. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه بين عملكرد خانواده و سازگاري اجتماعي و همچنين بين سبك‌هاي فرزندپروري با سازگاري اجتماعي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين بين خرده مقياس‌هاي عملكرد خانواده (ارتباط، آميزش عاطفي، ايفاي نقش، عملكرد كلي، همراهي عاطفي و كنترل رفتار) با سازگاري اجتماعي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.