توسعه داربست مبتني بر نانو الياف براي دارو رساني درجا

از آنجايي كه حذف تومورهاي سرطاني، كماكان با خطر عود مجدد آن همراه است، استفاده از درمان تركيبي جراحي و شيمي درماني جهت جلوگيري از بازگشت بيماري بسيار رايج مي باشد. با اين حال، عوارض جانبي شيمي درماني بر بافتهاي سالم، اين روش درماني را پر استرس قلمداد مي كند. در اين پروژه، بستري دارو رسان با ويژگيهاي زيست سازگاري و زيست تخريب پذيري طراحي شد تا بتوان آن را پس از جراحي تومور، درون بافت پستان درگير پيوند زد. اين بستر لوله اي از نانوالياف ژلاتين و پلي لاكتيك اسيد توسط الكتروريسي امولسيوني ساخته شده است. در ابتدا، داربست توسط نسبت هاي مختلف ژلاتين (فاز آبي) و پلي لاكتيك اسيد (فاز آلي) ساخته شد. تعيين ويژگي هايداربست ها با روش هاي طيف سنج مادون قرمز تبديل فوريه، ميكروسكوپ الكتروني روبشي و آزمون تنش-كرنش انجام شد. سميت سلولي توسط تست MTT ارزيابي شد. بهترين نسبت از پليمرهاي ژلاتين و پلي لاكتيك اسيد با كمترين ميزان سميت سلولي انتخاب شد تا بستر دارو رسان با آن نسبت ساخته شود. بارگيري دارو با تعبيه بستر درون محلو ل دارويي دسه تاكسل انجام گرفت. در ادامه، رهايش دارو در دو pH متفاوت در بازه زماني هشت روزه بررسي شد. درانتها، براي تقليد دارو رساني درجا، مطالعات سلولي با قرارگيري بستر دارويي در ظرف حاوي سلولهاي سرطان پستان با كشت سه بعدي انجام شد و سپس مرگ سلولي ارزيابي گرديد. نتايج نشان داد كه بستر، دارويي كه باعث مرگ سلولهاي سرطاني مي شود را به تدريج آزاد مي كند. همچنين، اين آزادسازي حساس به pH بوده و رهايش دارو در pH پايين تر(جايگاه توموري) بيشتر و موثرتر مي باشد.