دستيابي به آسايش بصري بهينه در ساختمان‌هاي اداري با استفاده از مدل‌سازي نور روز مبتني ‌بر اقليم(نمونه موردي: شهر اصفهان)

ميزان سطح نور در فضاهاي داخلي ساختمان‌هاي اداري از جمله تأثيرگذارترين عوامل بر بهره‌وري، رضايت شغلي و وضعيت سلامتي كارمندان ادارات است. دست‌يابي به سطوح بصري بهينه در ساختمان‌هاي اداري، به‌ ويژه در عمق فضاهاي داخلي اين گروه ساختماني، با كاهش تأثيرات نامطلوب مختلف ناشي از بكارگيري روشنايي مصنوعي، به‌زيستي كارمندان را متضمن شده و مي‌تواند به‌صورتي مؤثر بر وجوه مختلفي از ساختمان تأثير گذارد. از جمله رايج‌ترين ابزارهاي ارزان و كارا به‌منظور حداكثرسازي حصول‌پذيري نور روز در فضاهاي داخلي ساختمان‌هاي اداري، شيشه‌ها و سيستم‌هاي سايه‌انداز هستند. از سوي ديگر جهت‌گيري ساختمان به‌عنواني عاملي بنيادين به‌منظور دريافت مستقيم نور روز تأثيرگذار بوده و مي‌بايست تأثير اين عامل مد نظر قرار گيرد. پژوهش حاضر با به‌خدمت‌گيري مدل‌سازي نور روز مبتني‌بر اقليم در پي آن است تا با بررسي شيشه‌ها و سيستم‌هاي مختلف سايه‌اندازي، تسهيل در امر حداكثرسازي دستيابي نور روز در فضاهاي داخلي ساختمان‌هاي اداري، در چهار جهت‌گيري اصلي را بررسي نمايد. بدين‌منظور شهر اصفهان با اقليمي كه امكان استفاده و بهره‌مندي حداكثري از نور مستقيم روز را دارد، انتخاب شده‌است. نتايج پژوهش حاضر نشان‌دهنده‌ي اهميت استفاده از لوور بازتابي (با پيكربندي‌هاي مختلف مطابق با جهت‌گيري مورد بررسي) است. با اين‌حال، يافته‌ها تفاوت چنداني ميان استفاده از شيشه‌ي دو جداره‌ي شفاف و سه‌جداره‌ي شفاف به‌منظور حداكثرسازي حصول‌پذيري نور روز در فضاهاي داخلي ساختمان‏هاي اداري را بازگو نمي‌كنند.

The daylight level in interior spaces of office buildings highly affects productivity, job satisfaction and health condition of employees. Achieving optimal daylight level in office buildings helps reducing various harmful effects artificial lighting which may lead to the well-being of employees and can affect various aspects of the building. Maximizing daylight availability in the interior spaces of office buildings through the use of different glazings and shading systems is one of the most common and effective tools to achieve such goal. It is also important to consider buildings orientation as it is one of the fundamental factors which directly affects how a space receives daylight. By the use of climate-based daylight modeling and examining various shading systems and glazings, the presented study seeks to achieve optimal visual level through maximizing useful daylight illuminance (UDI) in a reference office model for cardinal orientations. To this end, weather data of Isfahan is used as this city represents the climate with high daylight availability. The results show the importance of using the reflective louver (in different configurations according to the orientation). Findings also reveal the very similar effects of clear double glazing and clear triple glazing.