نظام عدالت كيفري ايران و توسعه پايدار فضايي استان گيلان

مجموعه نهادها و كنشگراني كه بر پايه قانون به مديريت كيفري جامعه مي پردازند، نظام عدالت كيفري را پديد مي-آورند. اين نوشتار كه با روش توصيفي-تحليلي و با بهره گيري ازرويكرد پژوهش هاي ميان-رشته اي نگاشته شده، درصدد است بدين پرسش پاسخ دهد كه كارويژه هاي نظام عدالت كيفري ايران در توسعه پايدار فضايي استان گيلان چيست؟ توسعه پايدار فضايي به زبان ساده به مفهوم برنامه ريزي براي دستيابي به بيشترين ميزان اهداف مقرر از فضايي مشخص است. اهميت توسعه پايدار فضايي در استان گيلان تيز به خاطر گوناگوني آماج ها در اين استان و نيز جايگاه آينده آن است. ارزيابي كارويژه هاي نظام عدالت كيفري ايران در استان گيلان مباني گوناگوني همانند منطقه انبوهي خطر، دگرديسي بزه كاري، جامعه خطر و جهاني شدن بزه كاري دارد. بايسته هاي اين رويكرد بنيادين نظام عدالت كيفري ايران در استان گيلان نيز بيشينه سازي آگاهي هاي ميداني كنشگران نظام عدالت كيفري در استان گيلان، همكاري هاي ميان-بخشي و ميان-رشته اي علوم جنايي و علوم جغرافيايي، آينده پژوهي كيفري توسعه پايدار فضايي استان گيلان و .. است. رهيافت بنيادين پيش گفته به برآيندهاي مهمي همانند كيفي سازي مديريت كيفري استان گيلان و فراتر از آن، سرمايه اجتماعي و به زمامداري منجر مي شود. اين پژوهش دريافته است كه نظام عدالت كيفري ايران بايد فعالانه به نقش آفريني در پيوند با توسعه پايدار فضايي استان گيلان بپردازد.