بررسي رابطه مهارت معلمان در آموزش محيط‌زيست و ايجاد نگرش در دانش آموزان مقطع ابتدايي (موردمطالعه: مدارس شهر اصفهان)

هدف پژوهش؛ بررسي رابطه مهارت معلمان در آموزش محيط‌زيست و ايجاد نگرش در دانش آموزان مقطع ابتدايي منطقه جرقويه عليا، شهر حسن‌آباد اصفهان است. اين پژوهش از نظر هدف در حيطه پژوهش‌هاي كاربردي، بر اساس ماهيت و روش گردآوري داده‌ها؛ توصيفي- پيمايشي و از نظر روش پژوهش؛ نيمه آزمايشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش؛ معلمان مقطع ابتدايي به تعداد 110 نفر كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي 40 معلم انتخاب شدند. ابزار تحقيق پرسشنامه ‌(صالحي عمران و آقامحمدي؛1385) مورد استفاده قرارگرفته كه آموزش محيط‌زيست در طي 10 جلسه شامل (5 جلسه نگرش محيط‌زيستي و 5 جلسه مهارت محيط‌زيستي) انجام‌شده است. بعد از جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش، اطلاعات و نتايج با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطي (آزمون t) و نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه مهارت معلمان در آموزش محيط‌زيست و ايجاد نگرش تأثير مثبتي دارد (34/0 sig=). از ميان hfuhn مهارت‌هاي معلمان، بعد تميز نگه‌داشتن محيط‌زيست با سطح معناداري (05/0 sig=) بيشترين تأثير را در ميان ديگر مهارت‌هاي معلمان داشته و مهارت صرفه‌جويي در مصرف انرژي با سطح معناداري (27/0 sig=) و بعد صرفه‌جويي در مصرف آب با سطح معناداري (24/0 sig=) در رتبه‌هاي بعدي قرار دارد.