گياه‌پالايي خاك هاي آلوده به‌وسيله گياهان بومي

در سال‌هاي اخير با افزايش روزافزون جمعيت، نياز به انواع كودهاي شيميايي، سموم آفت‌كش، سوخت‌هاي فسيلي و مواد شيميايي صنعتي، به‌منظور توليد غذا و ارتقاي كيفيت زندگي به مقدار زيادي افزايش يافته است؛ بنابراين يكي از مخاطرات بزرگ محيط‌زيستي كه با آن روبرو هستيم؛ توليد و پراكنش بقايا و پسماندهاي كشاورزي و صنعتي حاصل از فعاليت‌هاي بشر و افزايش سطوح آلايندگي است. روش‌هاي متفاوت شيميايي، فيزيكي و زيستي جهت پاكسازي محيط‌زيست ارايه شده است كه بعضاً هزينه‌هاي گزافي را به همراه دارند؛ بنابراين تلاش‌ها همواره در جهت حصول روشي كارآمد و ارزان‌تر صورت گرفته است. اين تحقيق با روش توصيفي – تحليلي از نوع اسنادي صورت گرفته و بر اساس نتايج آن، يكي از روش‌هاي مناسب و داراي صرفه اقتصادي؛ گياه‌پالايي بوده است كه از طريق آن پاكسازي و تصفيه ي آلاينده‌ها به طريق مستقيم و غيرمستقيم (از طريق جمعيت‌هاي ميكروبي) صورت مي‌گيرد؛ به‌گونه‌اي كه براي هر نوع ماده آلاينده، فرايند پالايش متفاوت و از طريق گونه‌هاي مختلف گياهي صورت مي‌گيرد؛ بنابراين مي‌توان اذعان كرد كه تكنولوژي گياه‌پالايي، راهكاري است كه مي‌تواند در محيط‌هاي داراي مواد آلاينده مانند خاك، آب‌هاي سطحي و زيرزميني و همچنين جهت پاكسازي انواع تركيبات آلي مانند هيدروكربن‌هاي نفتي مورداستفاده قرار گيرد.