نقش بازاريابي اجتماعي در كاهش توليد پسماندها

مديريت پسماندها و راهكارهاي كاهش توليد آنها در مبدأ، يكي از اساسي‌ترين دغدغه‌هاي مديران شهري نه‌تنها در ايران بلكه در تمام دنياست كه به شيوه‌هاي متفاوت بر اساس اقليم، فرهنگ و وضعيت اقتصادي و محيط‌زيستي كشورها مديريت مي‌شود. امروزه رويكردهاي بين‌رشته‌اي براي حل معضلات پيچيده شهري چه در حوزه محيط‌زيست و چه در حوزه سلامت، بهترين انتخاب هستند كه با بررسي ابعاد مختلف، راهكارهاي مناسبي ارائه مي‌دهند. بازاريابي اجتماعي مبتني بر جامعه با مخاطب قرار دادن عموم مردم قصد دارد تا با ارائه كالاي مناسب كه تغيير رفتار براي مديريت بهتر پسماندها يا همان كاهش توليد پسماند است به اصلاح الگوي مصرف بپردازد. هدف بازاريابي اجتماعي در حوزه محيط‌زيست تغيير نگرش گروه مخاطب است تا پايه‌گذار تغيير رفتار او براي حفظ سلامت فرد و جامعه گردد. يكي از مهم‌ترين مسئوليت بازاريابان اجتماعي در حوزه محيط‌زيست، اطمينان از حل مشكلات پسماندهاست و به همين دليل مؤثرترين راه‌ دستيابي به مخاطب در مورد مسائل محيط‌زيستي، يك رويكرد مركب با استفاده از رفتارهاي تشويقي و يا ترغيبي است. اين مقاله تلاش دارد تا با مطالعه و بررسي و استناد به پژوهش‌ها و مستندات موجود، راهكار مناسبي براي جلب مشاركت شهروندان ارائه نمايد تا توليد پسماندها در مبدأ كاهش يابد. جمع‌بندي مطالعات صورت گرفته درنهايت به تهيه فهرستي از پيشنهادها، منتهي گرديد.