بكارگيري ديدگاه سيستمهاي انطباقي پيچيده در تحليل، طراحي و سياست‌گذاري زيست‌بوم نوآوري نيرو

با افزايش نقش نوآوري بعنوان يكي از مهمترين عوامل رشد و توسعه اقتصادي-اجتماعي، پژوهشگران بيش از پيش به مسأله تحليل و طراحي نظامهايي كه بتواند پرورش دهنده نوآوري باشد پرداخته اند. يكي از اين نظامها كه در طول قريب به يك دهه گذشته، بحثهاي زيادي را در جوامع علمي و حرفه اي حوزه نوآوري پديد آورده، زيست بوم نوآوري است. برخي از ويژگيهاي مطرح شده براي زيست بوم نوآوري نظير استقلال بازيگران، تعاملات غيرخطي در سطح خرد، الگوهاي پديدارشونده و مرزهاي سست، با ويژگيهاي مشخصه سيستمهاي انطباقي پيچيده تطابق دارند و از همين رو برخي از پژوهشگران از اين ديدگاه براي بررسي زيست بوم هاي نوآوري استفاده كرده اند. با اين وجود، آنچه تا كنون در اين زمينه در ادبيات وجود دارد، از قلمرو گزاره هاي عمومي و توصيفي فراتر نرفته است و بدين ترتيب سياستگذاران زيست بوم نوآوري از دلالتهاي كاربردي ديدگاه سيستمهاي انطباقي پيچيده بهره چنداني نبرده اند. بمنظور كمك به رفع اين خلاء نظري و كاربردي، در اين مقاله براي تحليل و طراحي زيست بوم نوآوري نيرو در صنعت آب و برق ايران استفاده شده است. براي اين منظور و مبتني بر روشهاي مدلسازي نرم، كارگاههاي تحليل و نگاشت نقشها با حضور ذينفعان و بازيگران كليدي زيست بوم نوآوري نيرو برگزار و رويكرد سيستمهاي انطباقي پيچيده براي شناسايي و تحليل پويايي هاي اين زيست بوم استفاده شده است. همچنين دلالتهاي بكارگيري اين ديدگاه در تحليل، طراحي و سياستگذاري زيست بوم هاي نوآوري ارائه شده است. نتايج اين مقاله مي تواند ديدگاه تازه اي براي سياستگذاري زيست بوم هاي نوآوري در اختيار پژوهشگران و فعالان اين حوزه قرار دهد.