نقش آموزش محيط‌زيست جهت پيشگيري از جرائم ناشي از آن

روند فزاينده تخريب محيط‌زيست و منابع طبيعي است به‌گونه‌اي است كه پيشگيري از آن را به يك ضرورت مبدل ساخته است. وضع قوانين مختلف نيز نتوانسته است مانع روند فزاينده تخريب محيط‌زيست شود. در چنين شرايطي، بحث آموزش به مقوله مهمي تبديل شده است. سؤال اساسي اين است كه آموزش محيط‌زيست چه تأثيري در پيشگيري از جرايم زيست‌محيطي دارد؟ مقاله حاضر توصيفي تحليلي بوده و با استفاده از روش كتابخانه‌اي به بررسي سؤال مورداشاره پرداخته است. يافته‌ها بر اين امر دلالت دارد كه فقدان آگاهي يكي از دلايل مهم بحران زيست‌محيطي موجوداست و آموزش محيط‌زيست در قالب پيشگيري رشد مدار و جامعه‌محور در ممانعت از جرايم زيست‌محيطي تأثيرگذار است. حل بحران محيط‌زيست مشروط به اصلاح آموزه‌هاي انسان و تغيير در نگرش، بينش و دانش انسان نسبت به سرنوشت خود و محيط پيرامونش است كه به‌صورت آموزه‌هاي رشد مدار و تربيت افراد در سنين رشد قابل تحقق است. پيشگيري جامعه‌محور نيز از طريق اطلاع‌رساني، آگاهي بخشي و رشد فرهنگي ساير اقشار جامعه خطر تخريب محيط‌زيست را يادآوري شده و روش‌هاي حفاظت از محيط‌زيست را ترويج مي‌كند. نتيجه چنين فرايندي كاهش جرايم زيست‌محيطي است. در نظام حقوقي ايران عليرغم وجود برخي قوانين در زمينه آموزش محيط‌زيست اما اين رويكرد با ترديدها و كاستي‌هاي قابل‌توجهي روبرو است.