جايگاه و اهميت كيفيت محيط‌زيست در پايداري سكونتگاه‌هاي زيستي

كيفيت محيط‌زيست سكونتگاه‌هاي زيستي يكي از موضوعات مهمي است كه در دهه‌هاي اخير مورد توجه برنامه ريزان و مديران شهري قرارگرفته است. موضوع كيفيت زندگي در شهر، مفهومي چندجانبه و چندوجهي مي‌باشد. هدف از اين مطالعه، بررسي جايگاه و اهميت كيفيت محيط‌زيست در پايداري سكونتگاه‌هاي زيستي مي‌باشد. روش انجام پژوهش از نظر هدف، تحقيق كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها، توصيفي پيمايشي است. نتايج نشان داد كه كيفيت زيست پذيري شهر خرم‌آباد مطلوب نيست و از لحاظ كالبدي-فضايي، نيازهاي اساسي ساكنان خود را تأمين نمي‌كند. به‌ويژه محله‌هاي مسكوني كه در دهه‌هاي اخير با رشد بي‌سابقه جمعيت شكل‌گرفته‌اند، توزيع و پراكنش كالبدي-فضايي مناسب ندارند. بررسي رابطه ميان كيفيت كالبدي-فضايي محيط سكونت و درك افراد از اين محيط نشان مي‌دهد كه در سال‌هاي اخير توجه به كيفيت محيطي به‌طور فزاينده‌اي مقهور مانده است و بررسي‌ها نشان مي‌دهد، محيط شهري با كيفيت پايين بر زندگي افراد تأثير منفي داشته است. همچنين نتايج نشان مي‌دهد كه بين مهـاجرت و معيارهاي كيفيت كالبدي-فضايي رابطه معكوس وجود دارد؛ بدين معنـا كه در منطقه مورد مطالعه با توجه به اينكه پاسخگويان از وضعيت زيست پذيري محل سكونت رضـايت ندارنـد، ايـن امـر خـود بـا مهاجرت مرتبط است و عدم رضايتمندي از محل سكونت، مهاجرت‌ها را افـزايش داده است و بررسي آماري بيانگر آن است كه تمايل به مهاجرت به ساير محله‌ها و حتي شهرهاي ديگر پررنگ است و دليـل اصلي ايـن امـر را پايين بودن كيفيت محيط سكونت بيان كرده‌اند.