بررسي نقش جغرافيا و گردشگري جهت اجراي طرح نظام‌مند و توسعه پايدار زيست‌محيطي

گردشگري به‌عنوان يكي از مهم‌ترين ابزارهاي توسعه در جهان مطرح است و در حال حاضر، بزرگ ترين و سريع ترين صنعت در جهان شناخته‌شده كه داراي رشدي پايان ناپذير و رو به رشد است. محيط‌زيست تقريباً همه‌چيز را در برمي‌گيرد و بر روابط انسان و طبيعت حكم فرماست. در اين پژوهش به تبيين پديده محيط‌زيست و چيستي آن و ارتباط محيط‌زيست با جغرافيا پرداخته مي‌شود. با توجه به اينكه قدم اول براي حفظ محيط‌زيست، شناخت آن است. ازاين‌رو دستيابي به گردشگري پايدار يكي از مسائل مهم در مديريت و برنامه ريزي سرزمين و حفظ منابع طبيعي است. اين پژوهش از نظر ماهيت، مروري است كه با استفاده از مرور منابع علمي و به‌كارگيري پايگاه داده هاي اينترنتي به بررسي موضوع پرداخته است و گردشگري و مفاهيم مرتبط با آن بررسي‌شده است. براي دستيابي به توسعه پايدار، برنامه ريزي گردشگري با در نظر گرفتن ملاحظات محيط‌زيستي بايد به‌اندازه كافي متمركز باشد. ازاين‌رو نياز است تا گردشگري در ابعاد وسيع، يكپارچه و وابسته به منابع فرهنگي و طبيعي صورت گيرد و سياست‌هاي جذب گردشگر از كميت به‌سوي كيفيت هدايت شود.