توسعه كارآفريني در علوم آزمايشگاهي

Expansion of Science Laboratory Entrepreneurship

كارآفريني اصطلاحي است كه به تازگي وارد برنامه ها و ادبيات آموزشي شده است. فعاليت هاي كارآفريني به طور فزاينده اي در پرديس هاي دانشگاهي تشويق مي شود به اين اميد كه تجاري سازي اكتشافات علمي ، ايجاد شغل و بازدهي بيشتر را تقويت كند، سهم فعال مؤسسات دانشگاهي در توسعه فناوري، اجتماعي و اقتصادي جوامع از اهميت فزاينده اي برخوردار است. براي درك بهتر اين سهم، ما يك بررسي سيستماتيك از ادبيات كارآفريني دانشگاهي ارائه مي‌كنيم. نتايج بررسي هاي مروري مقالات نشان مي دهد كه سه حوزه فعاليت تحقيقاتي بسيار بهم پيوسته در حوزه كارآفريني وجود دارد كه ويژگي‌هاي چند بعدي كارآفريني را در محيط دانشگاهي مشخص مي‌كند . با اهميت ترين موضوع دستيابي به ايده و موضوع مورد بحث بود ، مرحله دوم از اساسي ترين گام ها است كه ارزش ايده را از مسير شناخت آن بازگو مي كند ومرحله ي سوم كه شامل توسعه مدل كسب و كار با رويكرد تجاري سازي محصول مورد نظر است. بنابراين با تشويق و حمايت از مراحل پايه اي كارآفريني جهت مشاركت فعال موسسات تحقيقاتي و دانشگاهي جهت پويايي اين زمينه مي توان اين فرايند را تقويت كرد. با اين مفهوم كه توسعه اقتصادي و اجتماعي بسياري از كشورها و جوامع در گرو احترام به نقش كارآفريني مي باشد.