ارزيابي رفتار فرسايش و مقاومت به خوردگي روكش اينكونل 625 اعمالي بر فولاد خط لوله 52API X- به روش GTAW

در پژوهش حاضر، اثر فرسايش ذرات جامد پرتابي و خوردگي روكش تك لايه اينكونل 625 بر فولاد ساده كربني خط لوله 52X-، كه به وسيله جوشكاري قوسي تنگستن گاز ايجاد شده، و اثر عمليات حرارتي بر بهبود فرسايش و خوردگي مورد بررسي قرار گرفت. پوشش اعمالي ضخامتي بين 700 تا 1000 ميكرومتر داشت كه منطقه متاثر از حرارتي بيش از 600 ميكرومتر در فلز پايه ايجاد كرده بود. ريز ساختار فلز پايه حاوي فريت و پرليت كنار يكديگر، در حالي كه پوشش ريز ساختاري حاوي دندريت هاي ستوني و فازهاي ثانويه رسوب كرده در مناطق بين دندريتي مي باشد. بعد از عمليات حرارتي به علت افزايش حلاليت عناصر نايوبيوم و تيتانيوم، فازهاي جديدي در فضاهاي بين دندريتي ايجاد مي گردد. همچنين عمليات حرارتي به دليل تقويت لايه پاسيو، موجب بهبود مقاومت به خوردگي شده كه نتيجه آن در كمتر بودن جريان خوردگي و پايدار بودن نمودار آزمون پتانسيل مدار باز نسبت به ديگر نمونه ها نمايان شد. در اثر عمليات حرارتي، ميكروسختي و فرسايش ذرات پرتابي در زواياي نزديك به افق، در مقايسه با نمونه هاي روكش كاري شده در حالت بدون عمليات حرارتي، بهبود قابل توجهي داشتند. علت اين امر، وابسته بودن نرخ فرسايش و جرم از دست رفته ناشي از فرسايش به سختي ماده در زواياي نزديك به افق مي باشد. اما تفاوت قابل ملاحضه اي در فرسايش ذرات پرتابي در زواياي نزديك به عمود مشاهده نشد. زيرا در اين زوايا چقرمگي ماده نقش اساسي در جرم از دست رفته و نرخ فرسايش ايفا مي كند.