شفافيت در عرصه حكمراني نظام سلامت: دسترسي و استفاده‌پذيري از اطلاعات

حكمراني از مباحث حائز اهميتي است كه حوزه هاي وسيعي از آن تأثير مي‌پذيرند، اين مقوله شاخص‌هاي متنوع و پركاربردي دارد كه شفافيت يكي از آن‌ها است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي نظام حكمراني نظام سلامت از منظر شفافيت و از بعد دسترسي و استفاده‌پذير بودن اطلاعات است. مطالعه حاضر از نوع مروري است كه با جستجوي واژه‌هاي كليدي در شش پايگاه اطلاعاتي معتبر انجام شده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد، نظام سلامت در ايران با موانع و چالش‌هاي بسياري در جهت استقرار و پياده‌سازي حكمراني خوب مواجه است و ريشه اصلي مشكلات و فساد، عدم‌شفافيت است؛ عدم‌شفافيت در فرهنگ و ساختار جامعه ايران هويدا است كه از دلايل عمده آن مي‌توان فردگرايي، تعارض منافع، ساختار ناكارامد، عدم‌گفتمان سياسي و پيچيدگي و ابهام در قوانين و مقررات را نام برد. جمع‌بندي مطالعات صورت گرفته بيانگر آن است كه شفافيت راهكار اصلي پيشگيري، كشف و مقابله با جرم و مفاسد است و به عبارتي، زيربناي حل مشكلات زيرساختي كليه حوزه‌ها از جمله حوزه سلامت است. تكنولوژي‌هاي نوين از جمله فناوري اطلاعاتي و ارتباطاتي، اخلاق، فرهنگ سازماني و سياسي، نظام شايسته‌سالاري در گزينش و انتصاب، مشاركت جامعه مدني و بخش خصوصي، اصلاحات ساختاري و عملكردي و مطالبه‌گري اجتماعي مي‌توانند نقش اثرگذاري در تحقق و ارتقاء شفافيت در نظام سلامت ايفا كنند.