پيامدهاي حقوقي و اقتصادي الحاق جمهوري اسلامي ايران به توافق‌نامه پاريس

Legal and Economic Consequences of the Accession of the Islamic Republic of Iran to the Paris Agreement

گرم شدن هوا و تغيير الگوي بارش نمودهايي از دگرگوني‌هاي اقليمي به‌شمار مي‌آيند كه آينده زيست انسان را با مخاطراتي همراه كرده است. تاكنون اقداماتي براي آمايش فعاليت‌هاي انسان در سطح جهان با مشاركت كشورها انجام شده است. توافق‌نامه پاريس، پروتكل كيوتو و كنوانسيون چارچوب گازهاي گلخانه‌اي گرمايش زمين از جمله اين تلاش‌ها است. در ابتدا، كشورهاي توسعه‌يافته در نشست توكيو دستورالعمل‌هايي را براي كاهش انتشار گازهاي آلاينده مشخص كردند و براي همكاري ديگر كشورها توافق‌نامه پاريس شكل گرفت. جمهوري اسلامي ايران در نشست توكيو حضور داشت، اما از مزاياي آن بهره‌اي نبرده است. از اين رو، اين نگراني مطرح شده است كه امضاي توافق‌نامه پاريس در شرايط تحريمي كشور، محدوديت‌هايي را در حكمراني زيست‌محيطي جمهوري اسلامي ايران به‌همراه خواهد داشت. از آنجا كه زيرساخت‌هاي توسعه در كشور به درستي بهينه‌سازي نشده است، تحريم‌ها باعث شده است تا وابستگي كشور به سوخت‌هاي فسيلي بيش از پيش مورد توجه قرار گيرد. مطابق با مفاد كنوانسيون پاريس، كشورها بايد در دو حوزه كاهش انتشار و شرايط ناشي از تغييرات اقليمي، برنامه مشاركت ملي خود را اعلام كنند. يكي از مهم‌ترين بخش‌هاي توافق‌نامه پاريس، شفافيت در ارائه اطلاعات و همكاري در كنترل پايبندي دولت‌ها در اجراي برنامه‌هاي ملي در توافق‌نامه است. محدوديت‌هاي ناشي از تعهدات موجود در برنامه اجرايي اين توافق‌نامه و برنامه ملي مشترك كشورها، ايجاب مي‌كند تا پيامدهاي حقوقي و اقتصادي الحاق به اين توافق‌نامه بررسي شود تا اين توافق‌نامه محدوديت‌هاي بيشتري را بر كشور در شرايط تحريمي تحميل نكند.

Climate change and precipitation patterns are manifestations of climate change that have put the future of human life at risk. So far, measures have been taken to organize human activities worldwide with the participation of countries. These include the Paris Agreement, the Kyoto Protocol, and the Global Warming Framework Convention on Greenhouse Gases. At the Tokyo summit, developed countries first set out guidelines for reducing emissions, and a Paris agreement was reached to co-operate with other countries. The Islamic Republic of Iran attended the Tokyo summit, but did not reap the benefits. Therefore, there is a concern that the signing of the Paris Agreement in the context of sanctions will impose restrictions on the environmental governance of the Islamic Republic of Iran. Due to the fact that the country s development infrastructure has not been properly optimized, sanctions have made the country s dependence on fossil fuels more and more important. Climate announce their national participation program. One of the most important parts of the Paris Agreement is transparency in the provision of information and cooperation in controlling the adherence of governments to the implementation of national programs in the agreement. Restrictions arising from the obligations contained in the implementation plan of this agreement and the joint national program of the countries require that the legal and economic consequences of accession to this agreement be examined so that this agreement does not impose further restrictions on the country under sanctions.