تحولات مفهومي، نظري و تاريخي حكمراني

مفاهيم در علوم انساني و مديريت به مثابه ذرات بنيادي در فيزيك، سازماندهي عناوين، دستگاه‌هاي فلسفي، معرفتي و علمي است. براي رسيدن به تعريفي عيني و هدفمند از حكمراني نياز است از نقطه نظر مفهومي و مباني نظري، حكمراني مورد شناخت قرار گيرد و سير تاريخي اين عنوان رديابي گردد. هرچند اين سير آن‌چنان از قدمت برخوردار نيست. مباني نظري حكمراني الزامي است تا به شكلي دقيق، توصيف، تبيين و تفسير شود تا نظام‌هاي سياسي، سازمان‌هاي خصوصي و مردم‌نهاد ره به انحراف نبرد. امروزه، حكمراني در بعضي از نظريه‌پردازي‌ها بدون دقت، جايگزين مديريت، سياست‌گذاري عمومي و روشي براي تجزيه و تحليل لحاظ مي‌شود كه به تعبير نويسنده مورد نقد جدي است. حكمراني روشي براي ارزيابي، درستي تصميم‌سازي، تصميم‌گيري و ارائه مدل در فرآيندهاي مديريتي است. همچنين، علل عدم موفقيت نظام‌هاي سياسي و مديريتهاي كلان در بخش‌هاي كلان اقتصادي، سياسي و فرهنگي مورد بررسي قرار مي‌گيرد. فروكاست اين مفهوم به‌عنوان روشي از مديريت يا الگويي از رهيافتهاي معمول، فرصت نگاه نو را از جوامع خواهد گرفت. رابطه حكمراني با حكومت، دولت و مديريت، مانند رابطه فلسفه علم با علم، فلسفه سياسي با سياست و دبيري رشته‌هاي درسي در همان سطح با رشته‌هاي علمي است.

Concepts in the humanities and management, as fundamental particles in physics, constitute titles, philosophical, epistemological, and scientific devices. In order to achieve an objective and purposeful definition of governance, it is necessary to recognize governance from a conceptual point of view and theoretical foundations, and to trace the historical course of this title. However, this garlic is not so old. Theoretical foundations of governance need to be accurately described, explained and interpreted so that political systems, private organizations and non-governmental organizations do not deviate. Today, in some theories, governance is carefully considered as an alternative to management, public policy, and a method of analysis that, in my opinion, is severely criticized. Governance is a way to evaluate, make decisions, and present models in management processes. The reasons for the failure of political systems and large-scale management in the large-scale economic, political and cultural sectors are also examined. Reducing it as a way of management or as a model of common approaches will take the opportunity of a new look at communities. The relationship between governance and government, government and management is like the relationship between philosophy of science and science, political philosophy with politics and the teaching of courses at the same level as science.