بررسي و تحليل محورهاي تبليغ مؤثر در عرصه بين الملل

تبليغ ديني عبارت است از تكاپو و يا عمليات فردي و اجتماعي كه منجر به رساندن پيام و محتواي دين مي‌گردد. تبليغ جهاني دين در عرصه بين الملل مي تواند بر محورهاي مختلف بچرخد ولي زماني حائز مؤثريت و برايند قابل قبول است كه بر محورهاي اصلي و مهم و قابل تأمل دور بزند. اين تحقيق به روش توصيفي- تحليلي به هدف بازشناسي و معرفي محورهاي مؤثر تبليغ در عرصه بين الملل به نگارش درآمده است. نتيجه اين تحقيق نشان مي دهد كه خداشناسي، همگرايي و پيامبرشناسي مهم ترين محورهاي تبليغ جهاني است كه مي تواند بستر و شرايط مؤثريت و پذيرش ساير مطالب ديني را فراهم سازد. با توجه به خودفراموشي مسلمانان و غيرمسلمانان و محروميت از بهجت و لذت تذوق معنوي خداشناسي و همچنان با عنايت به استعداد خداشناسي در تجميع و توحيد و همدلي و هم فكري مسلمانان، تبليغ خداشناسي جهاني از اهميت فراوان برخوردار است. هم گرايي كه از جمله ملزومات و فرائض ديني است و همه مسلمانان توصيه به آن شده و همچنان با عنايت به نقش آن در همدلي مردمان و پذيرش دعوت و تبليغ ديني، يكي از محورهاي اساسي و سرنوشت ساز است كه موفقيتِ فرايند و ساز و كار تبليغ را تضمين مي كند. شناخت پيامبر از آن جهت كه ايشان شخصيت مورد پذيرش و قابل الگو براي همه مسلمانان است و در دل خود معارف ناب الهي و آسماني را جا داده است، مي تواند بستر تبليغ جهاني را مساعد ساخته و بر مؤثريت تبليغ ديني در عرصه بين الملل بيفزايد.