آسيب شناسي و نقش قوانين و مقررات در پيشگيري و كنترل آسيب هاي اجتماعي

يكي از وظايف دولتها اتخاذ سياستهاي مناسب براي ارتقاء شاخصهاي سلامت اجتماعي و كنترل و كاهش آسيبهاي اجتماعي است. در شرايط فعلي كشور شاهد روند افزايشي آمار آسيبهاي اجتماعي، تنوع آنها و كاهش سن افراد آسيب ديده اجتماعي هستيم. مقاله حاضر با هدف بررسي نقش قوانين و سياستهاي پيشنهادي در حوزه كنترل و كاهش آسيبهاي اجتماعي در ايران انجام شده است. نتايج حاكي از ان است كه توسعه و تبديل مجازات هاي حبس به جايگزين و مجازاتهاي تكميلي و بهره مندي از مجازاتهاي موثر شناور از طريق قوه قانونگذاري تاثير به سزايي در پيشگيري از وقوع جرم و اسيبهاي اجتماعي دارد.