نقش منطق غرب در تحول فهم متافيزيكي و سمانتيكي وجود و حمل

راسل در نظريه توصيفات، اسامي خاص را سورهاي پنهان مي‌داند. اگر نام‌ها چيزي جز سورها نباشند، پس سور هم مانند نام، به چيزي اشاره يا ارجاع ندارد. واژه‌ها سور محسوب مي‌شوند. اما در عين حال صدق‌ساز جملات مسور اشياء‌اند كه خود معناي مرتبه صفرم وجوداند. يعني با آن كه سور وجودي يكي از معاني وجود است، اما خود اين «وجود» در زمينه گزاره‌اي، زباني و معرفتي به شئ هستي‌شناختي مربوط شده و به اين نحو شرايط صدق جملة مسور فراهم مي‌شود. تنها اسامي منطقاً خاص راسلي دلالت و ارجاع واقعي را در جايگاه موضوع گزاره‌هاي حملي دارند. آموزة راسل با تفكيك ميان ساختار گرامري و منطقي قضايا، مسند و محمول «موجود» و «وجود» در جملات را در واقع سور وجودي نهفته برمي‌شمارد و اين خود بستري براي درك متفاوت مفهم وجود در تاريخ متافيزيك و منطق غرب گشته است. «يكي از دلايلي كه ممكن است برخي فيلسوفان براي بررسي دقيق‌تر پيشينه منطق مدرن داشته باشند، دست‌كم گرفتن تفاوت‌هاي اساسي ميان منطق رياضي‌محور امروزي و منطق سنتي‌ فلسفه‌محور است».