حكمراني متعالي در انديشه حكيم بزرگمهر و سعدي (با تكيه بر شاهنامه و بوستان)

…….

با توجه به اينكه تعداد قابل توجهي از شاعران و نويسندگان، متون ادبي خود را تحت تأثير اوضاع سياسي، اجتماعي و فرهنگي عصر خود به رشته تحرير درآورده‌اند و با توجه به اينكه اوضاع سياسي، اجتماعي و فرهنگي مولود حكمراني حاكمان و تصميماتي است كه توسط سياستمدارن ( درباريان و دولتيان)گرفته مي شده؛ در اين پژوهش به روش كتابخانهاي و به صورت توصيفي و تحليلي سعي شده تا با بررسي دو اثر معروف از دو شاعر نامدار زبان فارسي يعني شاهنامه فردوسي و بوستان سعدي، به ويژگي هاي حاكم و فرمانروا در انديشه سعدي و مجالس حكيم بزرگمهر از شاهنامه فردوسي پرداخته شود، نگارندگان با بيان شواهدي از شاهنامه و بوستان مفاهيم حكومتي از قبيل آزادي زندانيان بي‌گناه يا زندانيان نادم، تأمين رضايت سپاهيان، چگونگي رفتار مردم با پادشاه، شناخت و روش برخورد با دشمن و فتوت در حاكمان پرهيزگار را مورد بحث و بررسي قرار داده‌اند و در نهايت به اين نتيجه رسيدهاند كه هر دو سخنور دانا با اينكه در دو دوره زماني مختلف، انديشه قبل و بعد از اسلام را به تصوير كشيدهاند در بيان نكات اخلاقي، معرفتي و حكومتي بسيار به هم نزديك هستند.

……………