تحليل و بررسي جلوه هاي فرهنگي و اخلاقي در سفرنامه منظوم نزاري قهستاني

حكیم سعدالدین بن شمسالدین بن محمد نزاري بیرجندي، یكی از بزرگترین شاعران فارسیزبان شیعه مذهب است. وي درعصري میزیست كه فرهنگ و اخلاق و آداب ایرانی و اسلامی در زیر سلطه و گامهاي سهمگین مغول در حال پایمال شدن بود. نزاري قهستانی چون برخی دیگر از شاعران در این میان با خلق آثاري چند و بازتاب گوشهاي از فرهنگ و آداب این مرز و بوم، سهم عمدهاي در حفظ و اشاعه آن داشته است. سفرنامه منظوم او از جمله این آثار است. نزاري بخش اعظم سفرنامهي خود را به اندرزهاي اخلاقی و عقیدتی اختصاص داده و داستانهایی كه در سفرنامه بیان نموده بیشتر جنبهي تعلیمی و اخلاقی دارد. به همین منظور در این مجال، قصد داریم كه با معرفی این شاعر و آثار وي، به ذكر برخی از تعالیم اخلاقی و باورها و آداب بومی كه در سفرنامه نزاري قهستانی بدان ها اشاره رفته است، پرداخته و به تبیین هرچه بیشتر آنها بپردازیم.