عمليات بيولوژيك احياي حوزه هاي آبخيز با استفاده از گياهان دارويي (مطالعه موردي: كاشت گل محمدي ديم damascene Rosa در حوزه آبخيز نواحي كوهستاني شهرستان داراب)

در مديريت جامع حوزه هاي آبخيز كه مديريتي هماهنگ و موزون بر سيستم هاي فيزيكي، بيولوژيك و اجتماعي- اقتصادي بوده شرايطي را فراهم مي سازد كه ضمن تامين منافع آبخيزنشينان، تاثير منفي بر منابع حداقل برسد و جامعه مي تواند از سرمايه گذاري هاي انجام شده حداكثر بهره برداري را بنمايد. روش هاي بيولوژيكي منابع طبيعي از جمله بذركاري، بذرپاشي، نهال كاري و كپه كاري با گياهان دارويي باعث جلب مشاركت و بهبود زندگي مرتع داران و آبخيز نشينان خواهد شد. نگرش جديد كاشت گياهان دارويي در قالب عمليات هاي بيولوژيكي حوزه هاي آبخيز مي تواند با كمترين هزينه ضمن توانمندسازي و ايجاد اشتغال باعث حفظ و احياي منابع طبيعي و در نتيجه توسعه پايدار در منابع طبيعي دنبال داشته باشد .با توجه به ارزش دارويي و اقتصادي گل محمدي، كاشت اين گياه در نواحي كوهستاني آبخيزها ضمن حفاظت آب و خاك، سبب بهبود زندگي ساكنان حوزه آبخيز و در نتيجه باعث كاهش مهاجرت آبخيز نشينان خواهد شد.