بررسي كارايي مدل ريز مقياس نمايي آماري SDSM تحت شرايط تغيير اقليم آينده در حوزه آبخيز باراندوز چاي درياچه اروميه

Investigating the performance of SDSM statistical downscaling model for the future climate change in the Baranduz Chay watershed of Lake Urmia

براساس نتايج شبيه سازي مدل‌هاي اقليمي و گزارش‌هاي هيأت بين‌الدول اقليمي(IPCC) انتظار مي‌رود كه دما در دهه‌هاي آينده افزايش يابد و الگوي بارندگي نيز تغيير كند. هدف تحقيق حاضر بررسي تغييرات دما و بارش در حوزه آبخيز باراندوز چاي حوزه آبخيز درياچه اروميه در طي20 سال آينده (از سال 2020 تا 2040) است. در اين تحقيق، براي بررسي وضعيت بارندگي و دما در دوره پايه 1975 تا 2005 و تعيين روند آن براي يك دوره 20 ساله آينده، از داده‌هاي ايستگاه بابارود براي تحليل بارندگي و دماي حداكثري روزانه استفاده شده است. براي اين منظور، از مدل ريزمقياس نمايي SDSM با سناريوهاي با واداشت‌هاي 6/2، 5/4 و 5/8 استفاده شد. پس از اعتبار سنجي، مدل اقليمي CanESM2 براي دوره 20 ساله آينده شبيه‌سازي شد. سپس خروجي مدل براي دوره پايه و 20 سال آينده با سناريوهاي اقليمي مختلف مقايسه شد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه با در نظر گرفتن ميانگين سناريوهاي محتمل، در آينده (تا سال 2040) ، افزايش تقريباً 2 درجه سانتي‌گراد در دماي حداكثري و كاهش 7 ميلي‌متري بارش، در حوزه آبخيز باراندوز چاي استان آذربايجان غربي ايجاد خواهد شد.