آموزش توسعه­اي و توسعه همه جانبه دانش بنيان

ميزان دستيابي به اهداف توسعه در هر جامعه، مرهون عوامل متعددي است كه از جمله كارسازترين عنصر موفقيت در فرآيند توسعه و پيشرفت جامعه، نيروي انساني آن جامعه مي­باشد. آموزش، خصوصا آموزش توسعه­اي يكي از ساز و كارهاي موثر و سودمند براي تحقق توسعه همه­ي جانبه­ي يك كشور مي­باشد. توسعه­ي همه جانبه در يك كشور به انسانهاي خلاق، مشاركت كننده، داراي انگيزه­ي پيشرفت و مهارتهاي ارتباطي و ادراكي، نيازمند است. از اين رو سرمايه­گذاري در آموزش توسعه­اي، فرآيند توسعه را در تمامي ابعاد جامعه گسترش داده و نيروي انساني جامعه را به بهترين نحوه­ي ممكن آموزش داده و به ارتقاي كمي و كيفي جامعه كمك مي­كند. روش مورد استفاده در اين پژوهش، كتابخانه­اي و مطالعه اسناد و منابع موجود در اين راستا مي­باشد. در اين پژوهش سعي شده در آغاز تعريفي از آموزش و انواع آن ذكر گردد، ويژگي­هاي آموزش توسعه­اي از جمله آموزش حرفه­اي و مهارتي، انگيزه­ي پيشرفت، خلاقيت، آموزش مهارت ادراكي، تصميم گيري و خودنظارتي، مطرح شده و ارتباط آن با توسعه­ي همه جانبه كشور بررسي شده است. همچنين در اين مطالعه به بعضي عوامل مشروط كننده­ي توسعه ملي اشاره شده كه مرتبط با آموزش توسعه­اي كشورهاي در حال توسعه مي­باشد.